Organisatieveranderaars omschrijven hun functie als het ‘in beweging brengen van mensen’, ‘vormgeven van verandering’ en ‘bewustmaken’. Hun uitgangspunt is dat de mensen actief of zelfs proactief moeten zijn. Mensen moeten doorkrijgen dat zij zelf hun omgeving creëren. De houding dat ‘dingen je overkomen’ wordt als passief slachtoffergedrag beschouwd. Berusting is uit den boze, klagen verfoeilijk. Deze benadering doet echter geen recht aan de werkelijke ervaringen van mensen in organisaties en belemmert een effectieve aanpak van veranderingen. Intern adviseur Gertjan Schuiling - de auteur van De chemie van organisatieverandering - over de onmisbare tuimelervaring bij het effectief aanpakken van veranderingen.
