Het gaat niet goed met de discipline die eens de parel aan de kroon van het adviesvak was. De change masters hebben jarenlang een centrale rol gespeeld op het veld van management en organisatie, maar ze zitten nu steeds vaker op de reservebank. Deze marginalisering hebben ze aan zichzelf te wijten. Wie luistert naar echte managers, dus degenen die omzet en winst moeten maken in de echte wereld, hoort dat zij meer worden dwarsgezeten dan geholpen door veranderkundigen. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? De methoden en technieken van veranderkundigen stammen uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw en zijn domweg uit de tijd. Ze komen niet verder dan de sociaalpsychologische aspecten van organisatieverandering, terwijl veranderingen steeds vaker een harde economische noodzaak hebben. Daar weten veranderkundigen zich geen raad mee. Is er hoop voor de veranderkunde? Alleen als het roer radicaal omgaat. Het vak heeft een stevig economisch fundament nodig.
