Het onderwerp ‘veranderen van organisatiecultuur’ mag zich na een fase van verkettering en daaropvolgende radiostilte opnieuw verheugen in de belangstelling van managers en adviseurs. Dat het begrip ‘organisatiecultuur’ is gevormd in bepaalde contexten, en met specifieke bedoelingen, wordt keer op keer vergeten. Daardoor lijkt het uit de lucht te komen vallen en kunnen er telkens weer andere betekenissen aan worden gehecht.
In dit artikel wordt deze betekenisverschuiving van een historisch perspectief voorzien. Eerst wordt ingegaan op het leven en werk van Elliott Jaques, de theoreticus die het cultuurbegrip in de organisatiekunde introduceerde. Vervolgens worden twee theoretici behandeld die Jaques’ begrippen verder hebben doordacht: Isobel Menzies en David Armstrong. Tot slot wordt er een overzicht gegeven van recente invloeden op het cultuurbegrip.
