We klonen schapen, transplanteren hart en andere organen, en de plastisch chirurg houdt ons eeuwig jong. We creëren een perfecte wereld. Maar kunnen we nog wel omgaan met zaken die nooit perfect worden? Leven we niet te veel in de mythe dat we de wereld perfect kunnen maken?
In het verandervak leven we te vaak in de illusie dat we ooit verlost zijn van spanningen in het werk: klachten van klanten of strijdige eisen als je van meerdere partijen afhankelijk bent. We problematiseren dit soort spanningsvelden vanuit de illusie dat we ze ooit kunnen oplossen en richten ons vervolgens op de middelen om in een perfecte wereld te belanden. Onbewust denken we blijkbaar veranderingen in gang te kunnen zetten zonder ons tot deze lastige realiteit te hoeven verhouden. Veranderingen komen echter alleen tot stand als we ons vertrekpunt nemen in waar we zijn.
