Brechtje Kessener Sioo In een eerder artikel in de serie Vaktechniek over ‘Hoe te reflecteren?’ – getiteld ‘Reflecteren, meer dan evalueren’ - werd reflecteren beschreven als een dialoog van de professional met zijn omgeving om zo oplossingen te vinden voor unieke, complexe vraagstukken. Nu is ‘de omgeving’ natuurlijk niet in staat om daadwerkelijk een dialoog aan te gaan. Het is dan ook niet letterlijk bedoeld: de professional stelt zichzelf vragen, werkt overwegingen uit, formuleert hypotheses en maakt plannetjes, en zet op basis daarvan nieuwe acties of experimenten uit. De effecten van acties en experimenten worden gezien als de antwoorden van de omgeving. In feite voert de professional dus een gesprek over het vraagstuk met zichzelf. Een innerlijke dialoog. In het eerste artikel werd ingegaan op het wat en waarom van reflecteren, en niet op het hoe. Hoe is het reflecteren in de eigen praktijk vorm te geven?
