In veranderprocessen gaat doorgaans veel aandacht uit naar de aanpak: met welke stappen gaan we van de huidige naar de gewenste situatie? In de praktijk blijken stagnaties in veranderprocessen hun oorsprong echter vaak te hebben in de dagelijkse interacties die zich onafhankelijk van de veranderaanpak voltrekken. Zo komt bijvoorbeeld van versterkt ondernemerschap weinig terecht als mensen met afwijkende ideeën steevast van hun ongelijk worden overtuigd.
In de dagelijkse interacties gaat veel invloed uit van het model van ‘eenzijdige beheersing’ (beschreven door Chris Argyris). De uitingen daarvan zijn veel breder dan je op het eerste gezicht zou vermoeden en hebben betrekking op onze manier van kijken naar organisatieproblemen, ons handelen, onze interventievoorkeuren en onze manier van organiseren en veranderen.
Dit artikel beschrijft deze uitingen, de relatie met stagnerende veranderprocessen en interventies om deze processen te ‘deblokkeren’. Het doel is een model te presenteren waarmee stagnerende patronen makkelijker kunnen worden herkend.
Arend Ardon – Veranderen spiegelen aan anderen: 20 cases uit de advies- en veranderpraktijk met commentaar van topconsultants en topmanagers (Kluwer, 2002)
Arend Ardon | H. Westendorp (red.) – Klantleren (Samsom, 2001)
Arend Ardon | Loek Wijchers | Dees van Oosterhout – Functioneringsgesprekken: zeg jij ’t of zeg ik ‘t? (Kluwer, 2000)