Organisaties veranderen. En soms ook niet, of niet precies zoals we dat zouden willen. Adviseurs en managers hebben vaak een groot geloof in de maakbaarheid van organisaties. Als een verandering niet lukt, is dat meestal reden om een nieuwe verandering op gang te brengen. Of om een andere aanpak te kiezen. Het is zelden reden om eens stil te staan bij waarom het blijft zoals het was. Of niet wordt zoals men wil. Hoe zit het met de grenzen van de veranderbaarheid, de onveranderbare kant van organisaties? Wat maakt dat organisaties zich niet zomaar laten veranderen? Welke rol spelen mensen daarin? Welke systeemeigenschappen beschermen het bestaande?
De onveranderbare kant is nodig voor het voortbestaan van organisaties. Organisaties hebben baat bij een verandercultuur waarin de robuuste, taaie stabiliteit van alledag net zo’n plaats inneemt als het ideaal en het vergezicht. Een cultuur waarin realiteitszin grote waarde heeft en waarin wat goed is, behouden mag blijven. Dat helpt realistisch veranderen.
Leike van Oss | Jaap van ’t Hek - Onveranderbaarheid van organisaties (Lenthe Publishers, 2008)
