inloggen


wachtwoord vergeten

zoeken in deze site


uitgebreid zoeken

het laatste nummer

de inhoud

nieuwsbrief

Meld u hier aan voor onze gratis wekelijkse nieuwsbrief.

laatste nieuwsbrief
 nieuwsbriefarchief

word abonnee

Neem nu een abonnement op Management en Consulting.

ik wil abonnee worden of er meer over weten

bibliotheek

  • Wandelend komen de beste gedachten
    Eenvoud op vrijdag Frans Kerklaan

    lees verder

  • Ga je mee Kleine Beer?
    Wilma Vloon

    lees verder

  • Een nieuwe rector, een nieuw geluid
    Uit het blad

    lees verder

  • Minder communiceren, meer inspireren
    Mario Bierkens

    lees verder

  • 5 toptips voor teambegeleiding
    Uit het blad

    lees verder

  • Gevraagd: ontwikkeling
    Uit het blad

    lees verder

agenda

meer agenda-items
agenda-item plaatsen

bureau >> zoekt

meer vacatures
vacature plaatsen

professional >> zoekt

meer professionals
profiel plaatsen

transfers

meer transfers
transfer melden

volg MenC site feeds

aanmelden

actueel woensdag 30 maart 2011

  • Verleidingen voor de managementconsultant

    Wat de voorkennisaffaire rond ex-McKinsey-chef Rajat Gupta ook interessant maakt, is dat het inzicht geeft in de verleidingen waaraan managementconsultants blootstaan.


    Dat vindt industry-watcher Walter Kiechel III, auteur van The lords of strategy: the secret intellectual history of the new corporate world.

    Zoals we weten, beschuldigt de Amerikaanse beurswaakhond SEC Gupta ervan aan hedgefonds Galleon tips te hebben gegeven over de interne gang van zaken bij beursfondsen als Procter & Gamble en Goldman Sachs. Galleon-topman Raj Rajaratna heeft daar naar verluidt 17 miljoen euro mee verdiend.

     

    Gupta, die van 1994 tot 2003 managing director van McKinsey was, ontkent overigens alle aantijgingen. Hij zegt geen cent te hebben verdiend via Rajaratna (hij heeft naar eigen zeggen juist miljoenen aan hem verloren), en er is geen beschuldiging dat hij in z’n McKinsey-tijd vertrouwelijke informatie van cliënten heeft doorgespeeld. Zijn voormalige McKinsey-partner en vriend Anil Kumar heeft overigens vorig jaar al toegegeven de fout in te zijn gegaan met Rajaratna.

    Volgens Kiechel III is het interessant om te zien hoe het kon gebeuren dat Gupta zo in de problemen is geraakt. Het komt doordat hij een aantal verleidingen niet heeft weerstaan – verleidingen waaraan managementconsultants in het algemeen blootstaan:

    • De verleiding om een gewichtige macher te zijn. Tijdens zijn bewind had Gupta macherachtige ambities – niet alleen voor hemzelf maar ook voor zijn firma. McKinseys groei onder Gupta was spectaculair: van 3300 consultants en 1,5 miljard dollar omzet in 1994, bij zijn aantreden, naar 7700 consultants en 3,4 miljard omzet in 2001. En van 58 kantoren in 24 landen naar 81 kantoren in 44 landen. McKinsey heeft daar misschien een prijs voor betaald. Sommige insiders klaagden dat The Firm bezuinigde op het ontwikkelen van Grote Ideeën. Concurrenten zeiden dat McKinsey via prijsverlagingen (een McKinsey-zonde) tot nieuwe markten toetrad. Anderen zeiden dat de eisen die aan nieuwe werknemers werden gesteld, steeds lager kwamen te liggen… Feit is dat een aantal grote klanten van McKinsey zwaar in de problemen zaten tegen het eind van Gupta’s ambtsperiode. Zoals Enron – waarvan de CEO hoofd was geweest van McKinseys energiepraktijk.
    • De verleiding om op klanten neer te kijken. Managementconsultants – vooral bij strategiebureaus vaak de besten van de klas - lopen makkelijk in de val te denken dat zij superieur zijn aan hun cliënten – en dan met name: slimmer. Soms is dit misschien waar op IQ-niveau, maar de consultant die zich superieur waant doorziet duidelijk wat de cliënt allemaal voor elkaar moet boksen om dingen voor elkaar te krijgen. Zo’n attitude leidt niet tot superieure consulting. En zo’n attitude kan ook leiden tot afgunst: als ik veel slimmer ben dan deze veelverdieners die ik adviseer, bijvoorbeeld bij banken, waarom ben ik dan niet zo rijk als zij? Met alle gevolgen van dien.
    • Het verlangen om een insider te zijn. Consultants zijn per definitie outsiders – huurlingen die worden ingeschakeld om problemen van cliënten op te lossen. Juist het feit dat zij buitenstaander zijn – lees: onafhankelijk - is een van hun meerwaarden. De beste firma’s laten hun partners om die reden niet in corporate boards (bij)klussen, bijvoorbeeld als commissaris, en al helemaal niet in boards van cliënten. Wat niet wegneemt dat het voor veel consultants een bijna onweerstaanbaar compliment om niet te worden behandeld als consultant maar als lid van het senior management. Gupta werd na zijn pensionering commissaris bij Goldman Sachs, Procter & Gamble en AMR (moederbedrijf van American Airlines), maar dat was niet genoeg. Hij raakte verzeild in het netwerk van Rajaratnam, Kumar en andere Zuid-Aziatische en westerse zakenlieden. Welke prijs betaalde hij om deel uit te mogen maken van die groep? Welke risico’s nam hij? “Minstens besmetting”, zegt Kiechel III. Wie met pek omgaat...

    Bron: Walter Kiechel III – The tempting of Rajat Gupta.

Meer nieuws