• Mediawerf
  • Management & Consulting
  • Goed Bestuur & Toezicht
  • HMR
  • Knowly
Home / Blogs / Erwin van de Pol / Ruis: De essentie
Blog

Ruis: De essentie

Ruis: De essentie

01 maart 2018 - In Ruis belicht Erwin van de Pol de randjes van het adviesvak. Over dingen die we wel weten, maar soms niet willen weten.

Door Erwin van de Pol

Bij mijn afscheid van KPMG nam ik mijn collega’s mee naar het Gemeentemuseum in Den Haag. Ik was toe aan een nieuwe fase. KPMG ook. In het Haagse Gemeentemuseum kun je aan de hand van de grote Mondriaancollectie de zoektocht naar de essentie van vakmanschap op een prachtige manier ervaren. Beginnend in een vak leer je kunstjes: hoe doe je de dingen? Dan komt de kunde: hoe maak je iets dat voldoet aan professionele eisen? Vervolgens komt de kunst, je doet iets unieks dat specifiek bij jou hoort. Het begon bij Piet Mondriaan met: ‘Hoe meng je verf en hoe smeer je het op het doek?’. Dan komt de kunde. Mondriaan maakt in deze fase van zijn ontwikkeling schilderijen die technisch lastig zijn, neem het schilderij De rode boom (1908). Het einde van zijn oeuvre is Victory Boogie Woogie (1944), een schilderij dat iedereen kan maken die minstens één hand heeft met nog wat vingers eraan. Mondriaan was met de kleurige geplakte vlakjes gekomen tot de essentie van wat hij wil vertellen als kunstenaar: vrijheid en ritme.

Dat is zo’n beetje de rondleiding die ik gaf bij mijn afscheid, gelardeerd met voorbeelden van professionals en kunstenaars die aan het einde van hun loopbaan tot de essentie komen. Zoals jazzmusicus Miles Davis, die in het begin van zijn loopbaan razend snel veel noten speelde. Uiteindelijk was vijftig jaar later zijn motto: You don’t have to play many notes, if you only play the right one. Adviseur Daniel Ofman vertelde me eind jaren negentig in een tweegesprek voor een blad dat hij het prachtig vond uren in een bijeenkomst te zitten, niets te zeggen en dat hij dan aan het eind hoorde ‘het was belangrijk dat je er was’. Ofman: ‘ IK WORD BETAALD OM TE ZIJN. DAT IS VEEL MOEILIJKER DAN IEDEREEN PLAT LULLEN . Het zit niet in presteren of doen, maar in aanwezig en beschikbaar zijn. En juist van daaruit te presteren, want dat is de grap natuurlijk.’

Aan het einde van zijn carrière regisseert Johan Cruijff de beroemde penalty van Ajax tegen Helmond Sport. Zo goed voetballen als Cruijff ooit kon, kan bijna niemand. Op zo’n manier een strafschop nemen (balletje links naar medespeler, dan weer terug en vervolgens rolt de bal langs een verbouwereerde keeper), kunnen we fysiek vrijwel allemaal tot ons tachtigste als alles het een beetje blijft doen. Na alle stadia van Mondriaan aan mijn loopbaan te hebben gekoppeld, eindigde ik voor de borrel met een simulatie van de historische voetbaldaad van Cruijff samen met mijn directeur. Ook al waren we in een paar seconden klaar, het leverde wel een uniek tafereel op: rennende suppoosten. Begrijpelijk, maar ergens hadden die suppoosten de essentie van hun vak niet helemaal begrepen, namelijk er zijn.

 

Over Erwin van de Pol
Erwin van de Pol

Erwin van de Pol van Rijnconsult is, op een intermezzo in het diplomatenklasje en een loopbaan op internationale treinen als afwasser en ligwagenconducteur na, al zijn hele werkzame leven adviseur. Hij schreef honderden artikelen en vier bekroonde essays en is auteur en blogger van het literaire voetbaltijdschrift Hard Gras.