• Mediawerf
  • Management & Consulting
  • Goed Bestuur & Toezicht
  • HMR
  • Knowly
Home / Nieuws / Algemeen / Opnieuw gelezen: de Wet van Pennekamp in 2006
Nieuws

Opnieuw gelezen: de Wet van Pennekamp in 2006

Opnieuw gelezen: de Wet van Pennekamp in 2006

20 februari 2018 - In Ruis belicht Erwin van de Pol de randjes van het adviesvak. Over dingen die we wel weten, maar soms niet willen weten. De redactie doet een greep in het archief en leest Ruis opnieuw. Erwin schreef in 2006 over de Wet van Pennekamp.

Opnieuw gelezen: de Wet van Pennekamp in 2006Door Erwin van de Pol

De Sonnaville. Het klinkt als een tbc-herstellingsoord uit de jaren dertig. Er dreigt ook besmettingsgevaar, noem de naam op een adviseursbijeenkomst en er ontstaat.. ruis. Met het schuim op de mond mengen collega’s zich in de door Hans de Sonnaville begonnen discussie. Centrale vraag is of ons vak iets met wetenschap heeft uit te staan.

We zouden er ons, als altijd, van af kunnen maken door te roepen dat organisatieadvies helemaal niet hoeft te hebben met wetenschap. We beoefenen een ambacht net als timmeren, metselen, of kantklossen. Dat van ons heeft bedrijven vertimmeren, aan elkaar metselen of aan de kant klossen en ons gilde is de Ooa.

Maar zo makkelijk gaat dat niet. Mijn zoon is net gaan studeren:  ‘Ze leren je gewoon paranoïde te denken, joh! Ze doden elke creativiteit. Alles moet je kritisch bekijken.’ En wijzend naar mijn glas: ‘Je drinkt wijn, is dat dan wel wijn en geen water?’ Nemen we daarnaast de Wet van Pennekamp erbij: iemand valt omhoog in een organisatie doordat hij of zij iets is of heeft dat in de buik van de organisatie minder vertegenwoordigd is. De top van het leger bestaat voor een deel uit weldenkende intellectuelen, het management van een oliemaatschappij waar ik ooit voor mocht werken, herinner ik me als overdreven verambtelijkt, in de top van departementen tref je vaak doeners. Ik heb voor drie adviesbureaus gewerkt, allemaal afgeladen met academische aapjes; titeltje voor, titeltje na. Maar van de zeg tien directeuren die het ongeluk hadden mij aan te sturen, was er welgeteld één naar de universiteit geweest.

Die partners vallen omhoog doordat ze één ding veel beter begrijpen dan al die academisch afgerichte slaven die voor ze ploeteren, namelijk erst das Fressen, dann die… In de advieswereld gaat het vooral om het geld. En dat de rest bijzaak is, zeg dat in eigen kring nooit hardop. Kan iemand daar niet eens een proefschrift over schrijven?