• Mediawerf
  • Management & Consulting
  • Goed Bestuur & Toezicht
  • HMR
  • Knowly
Home / Nieuws / Algemeen / Recensie: Advieskunst
Nieuws

Recensie: Advieskunst

Recensie: Advieskunst

10 april 2019 - Soms moeten er dingen anders binnen een organisatie en dat is in de regel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ook ogenschijnlijk minder complexe veranderingen willen in de praktijk nogal eens weerbarstig zijn en daardoor toch een stuk complexer dan aanvankelijk gedacht. Vandaar dat organisaties er vaak voor kiezen zich te laten adviseren.

Recensie: AdvieskunstDoor Rijk Binnekamp

Veelal gebeurt dat door externe adviseurs. Waarschijnlijk vanuit de gedachte dat die het beter weten, of wellicht vanuit het idee dat ‘vreemde ogen dwingen’. De vraag is of dat terecht is. Want zouden het niet juist interne adviseurs zijn die verandering scherp en krachtig kunnen inzetten, omdat ze er zelf met hun neus bovenop zitten? Omdat juist de interne adviseur de mores van het bedrijf beter begrijpt? Zijn ze juist daarom niet bij uitstek geschikt het verschil te maken?

De interne adviseur

Maar hoe word je een goede interne adviseur? Wat is daarvoor nodig? Hoe positioneer je jezelf? Je hebt immers als intern adviseur geen sturende macht, dus waar haal je dan je autoriteit vandaan? Op deze vragen trachten Noëlle van der Hagen en Machiel Willemsen antwoorden te geven.

In het eerste hoofdstuk staan ze uitgebreid stil bij de interne adviseur. Want die heeft een bijzondere plek binnen de eigen organisatie. Je maakt er deel van uit, maar je staat tegelijkertijd buiten het primaire proces. Die bijzondere plek biedt zowel kansen, maar kent ook valkuilen. In hoofdstuk 2 presenteren ze vervolgens een ontwikkelmodel voor de interne adviseur bestaande uit de volgende facetten:

  • Het speelveld, over waar de adviseur, zijn interne klant en de doelgroep rondom het vraagstuk elkaar ontmoeten.
  • De persoon, om de ander goed te kunnen begrijpen moet je natuurlijk vooral jezelf kennen en zicht hebben op je talenten en schaduwkanten.
  • Het adviesinstrumentarium, al je tools, modellen en theorieën die je kunt gebruiken en die je helpen verandering te realiseren.
  • Benodigde competenties, de auteurs onderkennen acht competenties die onontbeerlijk zijn voor een goede interne adviseur.
  • Het professionele netwerk dat van groot belang is voor de interne adviseur. Dit vanuit de gedachte, alleen ga je sneller, samen kom je verder.

Taaie klus

Al deze facetten worden in de hoofdstukken 3 tot en met 7 uitgebreid behandeld. Vanuit het ontwikkelmodel gezien een logische opbouw van het boek. Als lezer is er veel relevante informatie tot mij gekomen. Toch heb ik het lezen van Advieskunst als een taaie klus ervaren.

Natuurlijk is een managementboek geen roman. Van een goede roman mag je verwachten dat het je gelijk pakt, waardoor je het boek het liefst in één adem wilt uitlezen. In een managementboek gaat het vooral om kennisoverdracht. Je zorgt voor een origineel onderwerp en deelt vervolgens je expertise daarover met de rest van de wereld. Toch heb ik meerdere managementboeken gerecenseerd die mij, naast kennisoverdracht, echt pakten en enthousiasmeerden als was het een roman. Advieskunst heb ik ervaren als een managementboek dat vooral kennis overdraagt.

De gekozen structuur

Ik heb mij ook afgevraagd hoe dat nu komt. Zoals gezegd, er is heel veel relevante kennis en theorie in dit boek verwerkt, dus daar ligt het niet aan. Wel komt het boek op sommige momenten wat gefragmenteerd en versnipperd over. Het ontwikkelmodel is mijns inziens hier debet aan, omdat dit de structuur van het boek in belangrijke mate bepaalt. Maar ik vraag mij af of het ook de meest logische structuur voor de lezer oplevert.

Zo bekroop mij aanvankelijk het gevoel na het lezen van hoofdstuk 4, ‘persoon’, dat het allemaal wat magertjes was en dat ik veel informatie miste. In mijn beleving begint adviseren bij de adviseur als persoon. Wie is hij of zij als mens? Dat is uiteindelijk de allesbepalende factor of een adviseur wel of niet effectief zal zijn. Je kunt overlopen van kennis, allerlei modellen uit je hoofd kunnen tekenen, etcetera. Echter, wanneer je niet in staat bent je te verbinden met je omgeving dan zal die omgeving uiteindelijk weinig met je advies doen.

Voor een groot deel wordt deze lacune in hoofdstuk 6 over ‘competenties’ gelukkig weer goedgemaakt. Een competentie is iets wat je kunt. Een persoonlijke eigenschap is iets wat je hebt. Beiden zijn nauw met elkaar verweven, al is het maar omdat, om over een competentie te beschikken, het van belang is ook over meerdere specifieke persoonseigenschappen te beschikken. Competenties raken, wanneer je ze leert en ontwikkeld, nu eenmaal aan de adviseur als persoon. Ik raakte dus enigszins de draad kwijt doordat er na hoofdstuk 4 over ‘persoon’, in hoofdstuk 5 eerst dieper wordt ingegaan op het ‘adviesinstrumentarium’ om vervolgens in hoofdstuk 6 over ‘competenties’ te lezen.

Al met al is Advieskunst een zeer informatief boek dat voor iedereen die ambitie heeft voor het adviseurschap veel relevante informatie biedt. Bovendien is het een handig naslagwerk voor de meer ervaren adviseur. Toch bekruipt mij op de een of andere manier het gevoel dat de structuur van het boek niet logisch is wat het lezen tot een taaie klus maakte.

Advieskunst, Noëlle van der Hagen & Machiel Willemsen. Management Impact.